 |
 Hicri 13. asrın müceddidi olan Bediüzzaman Said Nursi çağının en samimi, en açıklayıcı, en hikmetli, vicdana ve akla en çok hitap eden Kuran tefsiri olarak kabul edilen Risale-i Nur Külliyatı’nı yazarak milyonlarca insanın İslam ahlakını benimsemesine vesile olmuştur. eserlerindeki samimi ve mütevazı üslubuyla ahiret, kader, iman hakikatleri gibi pek çok önemli konuda insanları aydınlatmıştır.
Hicri 13. asrın müceddidi olan Bediüzzaman Said Nursi, tüm yaşantısını Kuran ahlakının yayılmasına adamış üstün ahlak ve derin iman sahibi değerli bir İslam alimidir. Bediüzzaman, 87 yıl süren yaşamı boyunca insanları İslam ahlakına çağırmış, materyalist felsefe gibi zararlı akımlara karşı büyük bir fikri mücadele vermiştir. 5000 sayfalık dev eseri Risale-i Nur, hem çok derin bir Kuran tefsiri, hem de materyalist felsefeyi çürüten ve iman hakikatlerini en iyi şekilde ortaya koyan hikmetli bir eserdir. Bediüzzaman Said Nursi, kendisinden sonra da milyonlarca insanın iman etmesine vesile olan bu eserlerindeki samimi ve mütevazı üslubuyla ahiret, kader, iman hakikatleri gibi pek çok önemli konuda insanları aydınlatmıştır.
Yaşamının büyük bölümü zorluk ve sıkıntılar içinde geçen Bediüzzaman, tüm maddi ve manevi zorluklara rağmen, fikri mücadelesinden taviz vermemiş, ufuk açıcı tefekkürleri ile milletimize zararı olacak ideolojilere bir set olmaya çalışmış, aynı zamanda Müslümanların manevi yönden güçlenmelerine vesile olmuştur.
Ancak Bediüzzaman da, tarihte pek çok İslam aliminin ve müceddidin karşılaştığı gibi, çeşitli iftiralara maruz kalmış ve haksızlıklara uğramıştır. Karşılaştığı ithamların bir bölümü de, şahsını ve eserlerini takdir edemeyen bazı kimseler tarafından yapılmıştır. Bediüzzaman, bu ithamların kendisinden sonra da devam edeceğini belirtmiş ve bu konuya eserlerinde dikkat çekmiştir:
Fakat, cepheyi değiştirip, din perdesi altında bazı safdil hocaları veya bid'a (dine sonradan giren adetlerin) taraftarları veya enaniyetli sofi meşreblileri (kendini beğenmiş dindar görünümlü kimseler), bazı kurnazlıklar ile, Risale-i Nur’a karşı iki sene evvel İstanbul'da ve Denizli civarında olduğu gibi istimal etmeye münafıklar belki çabalıyacaklar. İnşâAllah muvaffak olamazlar. (Tarihçe-i hayat 467)
Perde altında Nurcuların kuvve-i maneviyelerini (manevi kuvvetlerini) kırmak için bazı hocalar vasıta oluyorlar, aldanmayınız ve sarsılmayınız ve onlarla münakaşa etmeyiniz, mümkün oldukça dostane muamele ediniz. “Biz onlarla kardeşiz” deyiniz ve bu pusladaki noktaları unutmayınız, tâ sizi aldatmasınlar. (Emirdağ Lahikası, 149)
Güzel ahlakı ile her dönemde Müslümanların sevgisini kazanan Bediüzzaman Hazretleri, kendini Kuran ahlakını yaymaya adamış, derin bir imana sahip, fikirlerinden ve tefekkürlerinden çok istifade ettiğimiz, ihlaslı bir mümin, büyük bir alimdir. Bediüzzaman, yaşadığı üstün ahlakın sonucu olarak insanları, daima sevgi, şefkat ve merhametli olmaya çağırmış ve kendi yaşantısındaki örnek tavırlarla çevresindeki insanların da bu ahlakı yaşamalarına vesile olmuştur. Ayrıca insanların ihtiyaçlarına, sosyal ilişkilerin sağlıklı olmasına duyarlı olmuş, yeryüzünde barışın ve huzurun hüküm sürmesi için üstün bir çaba sar fetmiş ve eserlerinde buna sık sık yer vermiştir:
Merhamet ve hürmette muaccel (hemen) bir mükafat var. Al-i himmet (büyük gayret gösteren) ve Al-i cenap insanlar (haysiyetli kimseler) onları hisseder ki, kahramane bir vaziyete alıyorlar. (Uhuvvet Risalesi, 57)
Risale-i Nur'un dört esasından birisi olan şefkat etmek zulüm ve zarar etmemektir. (Tarihçe-i Hayat, 451)
"İnsaniyetinde ki hem cinsine şefkat (insana şefkat duymak), şükr-ü hakikinin bir esasıdır (gerçek şükrün gereğidir)." (Mektubat 389)
Her bir şefkat sahibi, başkasını mesruru (sevindirmekten) etmekten memnun olur. (Lemalar, 341)
Mükafat, merhametin iktizasıdır (karşılığıdır). (Mesnevi-i Nuriye, 35)
Şu kâinatın Mâliki, nihayetsiz bir rahmetle rubûbiyyet eder (sonsuz bir rahmetle idare eder). Rubûbiyyetinde bu derece rahîmâne bir şefkat, hiç kabil midir ki mahlûkatın en efdalinin en güzel duasını kabûl etmesin! (İdaresindekilere bu derece merhametle davranan, yarattıklarının en faziletlisi olan insanın duasını kabul etmez mi hiç?..) (Sözler, 72)
Peygamberimiz (sav)’in hadislerinde bildirdiği ahir zamanı yaşadığımız, pek çok Müslümanın zorluk ve sıkıntı içinde olduğu ve Müslümanların birbirlerine manen destek olmaları gerektiği şu günlerde, Bediüzzaman’ın da eserlerinde belirttiği gibi, kardeş olan Müslümanlar birbirlerine olumsuz bakmamalı, farklı olsa da yöntemlerine kardeşçe yaklaşmalıdırlar. Farklılıkları, aynı hedefe varan çeşitli yollar olarak değerlendirmeli, bunu bir yanlışlık olarak düşünüp birbirlerini eleştirmemelidirler. Allah, müslümanların birbirlere kardeş ve veli olduklarını Kuran’da şu şekilde bildirmektedir:
“Gerçek şu ki, iman edenler, hicret edenler ve Allah yolunda mallarıyla ve canlarıyla cehd (mücadele) edenler ile (hicret edenleri) barındıranlar ve yardım edenler, işte birbirlerinin velisi olanlar bunlardır...” (Enfal Suresi, 72)
“Sonra iman edenlerden, sabrı birbirlerine tavsiye edenlerden, merhameti birbirlerine tavsiye edenlerden olmak.” (Beled Suresi, 17)
“Allah'ın ipine hepiniz sımsıkı sarılın. Dağılıp ayrılmayın. Ve Allah'ın sizin üzerinizdeki nimetini hatırlayın. (Al-i İmran Suresi, 103)
“Mü'minler ancak kardeştirler. Öyleyse kardeşlerinizin arasını bulup-düzeltin ve Allah'tan korkup-sakının; umulur ki esirgenirsiniz.” (Hucurat Suresi, 10)
Bu makale, İlmi Araştırma Dergisi 13. sayı (Temmuz 2005) 38. sayfada yayınlanmıştır.
Bu eser 1.075 kez incelendi.
|
|
|
