 |
Toplumda alışkanlık haline gelmiş bazı konuşma kalıpları vardır. Bu, tüm insanların kullandığı ortak bir dildir. Sabah kalkıldığında “Günaydın”, akşam karşılaşıldığında “İyi akşamlar”, gece yatarken “İyi geceler, iyi uykular”, yemek yerken “Afiyet olsun”, hastalanıldığında “Geçmiş olsun”, bir iş yaparken “Kolay gelsin”, hapşırıldığında “Çok yaşa” gibi...
Hemen her insan, çocukluk yıllarından itibaren çevresinden gördüğü bu kalıplaşmış üsluba düşünmeden uyum sağlar. Oysaki insanın tüm bu sözleri söylerken, bu güzel dilekleri gerçekleştirecek olan yegane gücün Allah olduğunu unutmaması ve bu önemli gerçeği konuşmalarında ifade etmesi gerekir.
Mümin attığı her adımda, söylediği her sözde, aklından geçen her düşüncede şuurludur. Hayatı boyunca yaşadığı her olayın yalnızca Rabbimiz’in dilemesiyle gerçekleştiğini asla unutmaz. Bir insana gününü ya da gecesini güzel geçirtecek, hastalandığında sağlık ve şifa verecek, uykusunda huzur ve rahatlık verecek, yediği yemeği lezzetli ve faydalı kılacak ya da yaptığı işi kolaylaştırıp sonuçlandıracak olan yalnızca Yüce Rabbimiz’dir.
Bunun yanı sıra müminin hayatta en derin ve en yoğun sevgiyle sevdiği, en bağlı, en sadık olduğu Yüce Rabbimiz’dir. Sevdiği birçok insan, olay ya da nesne aklından zaman zaman çıkabilir. Ama Allah’a olan sevgisi o kadar güçlüdür ki, 24 saat her an her saniye Rabbimiz’in varlığının, gücünün, sevgisinin, dostluğunun, merhametinin, adaletinin şuurunda olarak yaşar. Aklında Allah’ın varlığının ve hakimiyetinin olmadığı tek bir an bile olmaz.
Ve mümin için Allah’ı zikretmek, Allah’ı anıp yüceltmek çok büyük bir ibadettir. Aynı zamanda da bu müminin ruhunun en lezzet aldığı nimetlerden biridir. Bu nedenle hemen her fırsatta Allah’ı anmak, Allah’ın şanını yüceltmek, Allah’ın büyüklüğünü dile getirerek Allah’ı övmek ister. Kullandığı her üslupla Allah’a olan sevgisini, bağlılığını, teslimiyetini dua mahiyetinde ifade etmek ister. Dolayısıyla müminin her hali ve tavrı gibi, günlük hayattaki üslubu da diğer insanlardan çok farklıdır.
Müminlerin İyi Niyet Dilekleri Nasıl Olmalıdır?
Mümin her sözü söylerken, o eylemi gerçekleştirecek olanın mutlaka Allah olduğunu belirtir. Her iyi niyet dileğinde, o güzelliği Allah’tan istediğini dile getirir.
Örneğin:
“Günaydın” yerine “Allah gününü aydın etsin”,
“İyi akşamlar” yerine “Allah hayırlı, iyi akşamlar versin”,
“İyi geceler” yerine “Allah güzel geceler versin”,
“İyi uykular” yerine “Allah güzel uykular versin”,
“Afiyet olsun” yerine “Allah afiyet versin”,
“Geçmiş olsun” yerine “Allah hastalığına şifa versin”,
“Kolay gelsin” yerine “Allah işinde kolaylık versin”,
“Çok yaşa” yerine “Allah uzun ömürler versin” gibi, Allah’ı anarak ve bu dilekleri yerine getirecek olan Yüce Rabbimiz’in adını zikrederek karşılık verir.
Bunun yanı sıra bir kişi kendisine, Allah’ın ismini anarak bu şekilde bir iyi niyet sözü söylediğinde de, yine imandaki şuurunu gösteren bir üslupla cevap verir. Örneğin kendisine “Allah hayırlı günler versin” diyen bir kişiye sadece, “Sana da” diyerek cevap vermez. Yine mutlaka Allah’ın adını zikredip Rabbimiz’i yüceltir. “Allah sana da hayırlı günler versin” diyerek cevap verir. Ya da kendisine “Allah rahatlık versin” diyen bir mümine, -Allah’ı tenzih ederiz- “Sana da rahatlık versin” gibi bir söz söylemez. “Allah sana da rahatlık versin” der. Allah’ı düşünerek de olsa, Allah’ın ismini söylemeden bu tarz bir ifade kullanmaz. Üslubundaki ufacık bir eksikliği dahi, Allah’a duyduğu sevgisine, bağlılığına ve dostluğuna yakıştırmaz.
Bu müminin güzel ahlakındandır. İman eden bir insan yalnızca Allah’ın yaratacağını bildiği bir olaydan Allah’ın adını anmadan bahsetmeyi vicdanen kabul edemez. Karşısındaki kişinin üslubu her nasıl olursa olsun, onun vereceği karşılık mutlaka Allah’ın ismini anarak, Rabbimiz’i yücelterek olur. Müminlerin sahip olmaları gereken bu ahlak, bir ayette şöyle bildirilmiştir:
“İsimlerin en güzeli Allah’ındır. Öyleyse O’na bunlarla dua edin. O’nun isimlerinde ‘aykırılığa (ve inkara) sapanları’ bırakın. Yapmakta oldukları dolayısıyla yakında cezalandırılacaklardır.” (Araf Suresi, 180)
Allah’ı Anmak En Önemli İbadettir
Allah’ı her an akılda tutmak, Kuran ayetlerini düşünmek insanın aklının ve şuurunun sürekli açık olmasını sağlar. Böyle olunca da, kişi Kuran’ın emirlerine ve yasaklarına uymada büyük titizlik gösterir.
Allah’a sürekli dua eder. Herşeyi Allah’tan ister, her konuda Allah’a başvurur, kendini tamamen Allah’a teslim eder. Bir mümin için Allah’ı anmak “...Allah’ı zikretmek ise muhakkak en büyük (ibadet) tür...” (Ankebut Suresi, 45) ayetiyle bildirildiği üzere en önemli ibadettir. İman eden bir insan günlük hayatın akışı içinde Allah’ı geçici de olsa aklından çıkarmaz, Allah ile olan manevi bağlantısını bir an bile koparmaz. Müminlerin bu üstün ahlakı Kuran’da şöyle haber verilmiştir:
“Onlar, ayakta iken, otururken, yan yatarken Allah’ı zikrederler ve göklerin ve yerin yaratılışı konusunda düşünürler. (Ve derler ki:) “Rabbimiz, Sen bunu boşuna yaratmadın. Sen pek Yücesin, bizi ateşin azabından koru.” (Al-i İmran Suresi, 191)
Bu makale, İlmi Araştırma Dergisi 73. sayı (Temmuz 2010) 26. sayfada yayınlanmıştır.
Bu eser 608 kez incelendi.
|
|
|
