ADNAN OKTAR: Bir kere bunun yani milyonlarca sene onun etrafında dönmesi yani oradaki enerjinin hiç bir açıklaması yok. Yani çok büyük bir mucize. Yani dünyanın ömrünce dönüyor onun etrafında. Yani bir başlamış sürekli dönüyor ve muazzam bir intizamla ve korkunç bir süratle. Saniyede ellibin tur atıyor. Yani ne demektir saniyede ellibin tur. Muazzam bir güç ve yörüngesinden asla sapmıyor. Bunun üstüne. Mesela demir atomunu düşünelim. Üstüne balyozla vuruluyor. O merkezkaç kuvvetle diyoruz hani geride duran o elektronların, normalde darbe inen direkt darmakeşan olması lazım. Muhatap dahi olmuyor yani sanki havada kuş uçuyor böyle. Hiç muhatap olmuyor. Muazzam bir kuvvetle meydan getirmiş Allah. Araları tam bir boşluk. Hatta bilim adamları diyor yani göz maddeyi bu şekilde bir bütün olarak görüyor ama işin doğrusu böyle değil diyor. Madde saydam diyor bilim adamları. Çünkü o kadar aralık var ki diyor yani protonla yani çekirdeğin bulunduğu yer, nötronla protonun bulunduğu çekirdekle elektronun arasında, muazzam bir ayrılık var. Mesela burdaysa farzedelim çekirdek öbürü Bahçelievlerde geziyor elektron. O kadar muazzam farklılık var. Dolayısıyla böyle kevgir gibi yani çok saydam bir yapısı var maddenin. Hatta diyor dışarda biz yok sayabiliriz diyor yani bilim adamları. Yüzdedoksandokuz virgül doksandokuz, doksandokuz böyle gidiyor. O kadar boştur diyor madde. Fakat göz böyle algılıyor diyorlar bilim adamları. Mesela dışarıda ışık yok diyorlar. Işık sadece dalga var. Göz bunu böyle algılıyor diyorlar. Yani beynin algılaması. Dışarıda ses de yok diyorlar sadece dalga var. Sesi de beyin bu şekilde algılıyor diyorlar. Maddeyi de böyle algılıyor, zaman da yok dışarda diyorlar. Zamanı da beyin böyle algılıyor diyorlar. Şimdi bu çok harika ve metefizik bir ortam olmuş oluyor. Çok çok şaşırtıcı.
…
Atomun bu aşırı düzgünlüğü, aşırı gayretkeşliği yani bunlar benzinleri yok. Yani herhangi bir enerji de almıyorlar. Bir kere hareketlenmiş hiçbir şekilde durmuyor ve yörüngesinden de asla sapmıyor. Yani nasıl olur mesela doksan tane elektron, seksen tane elektron küçücük bir çekirdeğin etrafında saniyede ellibin turla dönüyor ve yani binlerce kilometre hızla dönüyor. Fakat hiçbir şekilde birbirlerine çarpmıyorlar. Bütün insanlar bunu çok normal karşılıyor. Halbuki bir tanesi bile atomun çok büyük bir mucizedir. Mesela biz şimdi buraya dokunuyoruz. Dokunmak mümkün değil. Dokunma diye bir olay olmuyor. Yani atomların yapısında birbirini itme var. Biz mesela buraya dokunduğumuzda oradaki elektronlarla bizim parmağımızın ucundaki elektron birbirini itiyor. İttiği için hiçbir şekilde temas olmuyor. Bu temas hissi bu itme hissinden kaynaklanıyor. Yani itmeden kaynaklanıyor. İtmeden dolayı biz temas hissini alıyoruz. Mesela bu da o kadar bilinmiyen bir şey. Yani hiçbir şekilde maddeye, madde birbirine dokunamıyor ittikleri için birbirini yani. Mesela biz buraya şimdi dokunduk, bir dokunma hissi geldi, itmeden kaynaklanıyor bu. Yani şiddetli bir itme hissi var ordan kaynaklanıyor. Biz bunu temas olarak hissediyoruz. Temas ettiğimizi zannediyoruz. Halbuki böyle bir olay olmuyor. Bunun gibi Allah okadar harika olaylar yaratmış ki. Yani küçük seviyede insanlar iyi inceliyebilse, iyi bakabilse sırf atomun yapısıyla bile insanlar çok rahat iman edebilirler. Yani muazzam bir sistem muazzam bir dünya mesela atomun, demirin sistemi ayrı, aluminyumun ayrı, magnezyumun ayrı her birinin ayrı bir sistemi var.
Sayın Adnan Oktar’ın 30 Mart 2009 Tarihli Kral Karadeniz TV Röportajından
Mesela California Üniversitesi’nden Fred Alan Wolf, “Bizim yaşadığımız gezegendeki hayatın, evrenin ne kadar boş olduğunu düşündüğümüzde bir sürpriz olduğunu anlayabiliriz. Aslında evrenin %99’undan fazlası hiçbir şeydir” diyor. %99, 9999 devam ediyor öyle. “Evrenin endişe verici bir hızla genişlemekte olduğunu dikkate alırsak, daha önce hiç olmadığı kadar hiçlik meydana gelecektir. ” Yani kainat normalde saydam diyor. Bütün bilimadamları bunda ittifak halindeler. Yani atomun yapısından dolayı. Mesela Cambridge Üniversitesi’nden Matematik ve Teorik Fizik bölümünden Peter Russell, “Görüntü benim asıl gördüğüm ağacın kendisi değildir. Sadece zihnimde oluşan görüntüsüdür. ” Ağaç var ama diyor ben onun görüntüsüyle muhattap olurum. “Bu tecrübe ettiğim her şey için geçerlidir. Bildiğimiz, algıladığımız ve hayal ettiğimiz her şey, her renk, ses, duygu, her düşünce, her his zihinde meydana gelen bir şekildir. Bunların tümü zihnin kendi şekillendirmesidir. ” Yani dışarıda var, fakat bunu zihin meydana getiriyor diyor. Zihin bir şekle sokar diyor. “Mesela görüdüğümüz yeşil renk, bir ışık frekansına sebep veren, zihinde görülen görülen bir niteliktir. ” Dışarıda sadece dalga var. Görüntüye ait dalga var. Biz onu yeşil olarak görmüş oluyoruz beynimizin içinde. “Şu an bir dergi tutuyorsunuz. Bunu katı bir madde olarak algılıyorsunuz ve siz bunun evrende bağımsız bir şekilde var olduğunu görüyorsunuz. Etrafınızdaki objelere de aynı şekilde, belki bir fincan kahve ya da bir bilgisayar. . . Hepsi gerçekmiş gibi görünüyor. Ama yalnızca hepsinin hayalini görüyorsunuz. ” Diyor. Yani dışarıda aslı vardır. Sadece biz hayaliyle muhattap oluruz. Bu gerçeği bilen insan, maddenin hakikatini de çok iyi anlar. Allah’ın ne kadar kolay yarattığını, ne kadar kolay yaratacağını çok iyi bilir.
